Άσχημο πράγμα η μοναξιά…

Μια υπέροχη ιστορία-μάθημα ζωής… (από το troktiko):

«Ήταν βράδυ παραμονής Χριστουγέννων. Εκείνο το βράδυ είχα εφημερία σε ένα μεγάλο δημόσιο νοσοκομείο των Αθηνών και εξέταζα τον λίγο κόσμο που είχε μαζευτεί στα εξωτερικά ιατρεία. Εκεί ήταν και ένας ηλικιωμένος κύριος με ένα μπαστούνι, ο οποίος περίμενε υπομονετικά τη σειρά του. Όταν ήρθε και η δική του σειρά, πλησίασε στο γραφείο μου και βιαστικά τον ρώτησα τι είχε. Εκείνος απήντησε πως είχε κάποια μικροπροβλήματα με την υγεία του αλλά τίποτα που να τον ταλαιπωρεί άσχημα. Τον κοίταξα με απορία και τον ρώτησα τι ζητούσε τότε τέτοια νύχτα στο νοσοκομείο. Εκείνος τότε, μου απήντησε το εξής: «Άκουσε παιδί μου. Πρίν οκτώ μήνες έχασα τη γυναίκα μου. Πριν τρεις μήνες, έφυγε και ο τελευταίος μου φίλος. Τα παιδιά μου είναι παντρεμένα και βρίσκονται μακριά. Έτσι λοιπόν, μόνος μου καθώς ήμουν βγήκα από το σπίτι μου και περπατούσα στους δρόμους χαζεύοντας τα στολίδια και βλέποντας παρέες να πηγαίνουν σε σπίτια ή σε κέντρα ή σε διάφορα άλλα μέρη που εγώ δεν μπορούσα να πάω διότι είμαι μόνος κι άγνωστος. Όταν κουράστηκα να περπατάω πήρα το δρόμο για το σπίτι μου, όμως, ούτε κι εκεί μου έκανε καρδιά να πάω τέτοια νύχτα, αφού είμαι μόνος κι έρημος. Έτσι λοιπόν, ήρθα εδώ να σε ρωτήσω μήπως υπάρχει κάποιος άρρωστος που είναι κι εκείνος μόνος του τέτοια νύχτα και θέλει κι εκείνος έναν άνθρωπο για να πει μια κουβέντα, να μιλήσει λίγο με έναν άγνωστο φίλο. Τι λες υπάρχει κανείς τέτοιος στο νοσοκομείο σας;»

Όταν τον άκουσα έμεινα αποσβολωμένος και τον κοιτούσα. Δεν περίμενα να ακούσω αυτά τα λόγια. Σηκώθηκα συγκινημένος τον αγκάλιασα και αφού τον συνεχάρηκα για τη σκέψη του, τον πήρα και τον οδήγησα σε έναν θάλαμο όπου εκεί βρισκόταν ένας ασθενής ο οποίος δεν είχε κανέναν στον κόσμο. Τους σύστησα κι έφυγα χαρούμενος διότι ο ασθενής μου εκείνο το βράδυ είχε έναν άνθρωπο να μιλήσει και να πει δυο κουβέντες. Μπορούσε επιτέλους, να αισθανθεί μέλος μίας παρέας! Και ο ασθενής αλλά και ο ηλικιωμένος, όμως, άντρας, ο οποίος άφησε τους υγιείς και έψαχνε να βρει συντροφιά στο νοσοκομείο!!!»

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ

Αυτά διηγήθηκε ένας γιατρός, γνωστός ενός φίλου, ο οποίος έκανε σ’ εκείνο το νοσοκομείο εφημερίες όταν ήταν νεώτερος.

 

Άσχημο πράγμα η μοναξιά…
5 (100%) 1 vote

You may also like...