Το μάθημα που πήρα σήμερα

Σήμερα το πρωί, ευρισκόμενος στη δουλειά μου κι ενώ έβλεπα απ’ έξω 2-3 περιστέρια να κόβουν βόλτες απεγνωσμένα στο πεζοδρόμιο μπροστά από το μαγαζί, ψάχνοντας για τροφή, την έκανα την «καλή πράξη». Τους έριξα λίγους σπόρους δίπλα στο πεζοδρόμιο, ανάμεσα σε δύο σταθμευμένα αυτοκίνητα και τα χάζευα που έτρωγαν βιαστικά.

Ένας γεράκος, που μόλις είχε διασχίσει το δρόμο, έκανε να περάσει ανάμεσα από τα δύο οχήματα, ώστε να ανέβει στο πεζοδρόμιο και να συνεχίσει την πορεία του. Αμέσως σκέφτηκα: «θα τα διώξει τα περιστέρια» ή -ακόμα χειρότερα- «θα χρησιμοποιήσει τη μαγκούρα του, ίσως μουρμουρίσει κιόλας καμιά βρισιά», όπως συνηθίζεται! Περίμενα για λίγο απαθής την (δεδομένη για μένα) συνέχεια…

…Κι όμως! Ο παππούλης στάθηκε ανάμεσα στα αυτοκίνητα, αλλά μόλις είδε τα πουλιά να τρώνε όχι μόνο δε συνέχισε, διώχνοντάς τα, αλλά έκανε μεταβολή, έκανε το γύρο του αυτοκινήτου σιγά-σιγά και ανέβηκε στο πεζοδρόμιο από το σημείο που είδε πως δεν ενοχλούσε κανέναν! Ίσως σκέφτηκε: «Ποτέ δε διακόπτεις κάποιον την ώρα που τρώει».

Έμεινα να κοιτάζω σαν χάνος… Ο άνθρωπος αυτός -ζωή να ‘χει- μου έδωσε σήμερα ένα σπουδαίο μάθημα: το σεβασμό και την ευγένεια, προς όλους και προς όλα…

.

Βαθμολόγησε το άρθρο

You may also like...