Τι είναι το ουρικό οξύ;

Το ουρικό οξύ είναι ένας από τους βασικούς δείκτες της καλής υγείας του οργανισμού, για αυτό ο εργαστηριακός έλεγχος της συγκέντρωσής του στο αίμα (ή/και στα ούρα) αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι των προληπτικών ιατρικών εξετάσεων που κάνουμε κάθε χρόνο. Πόσοι όμως γνωρίζουμε τι είναι το ουρικό οξύ;

Τι είναι το ουρικό οξύ;

Το ουρικό οξύ είναι μια χημική ουσία που παράγεται στο σώμα μας από τη διάσπαση συγκεκριμένων οργανικών ουσιών που ονομάζονται πουρίνες. Οι πουρίνες βρίσκονται σε μεγάλη συγκέντρωση σε ορισμένα τρόφιμα και ποτά, όπως εντόσθια, κόκκινο κρέας, κυνήγι, αντζούγιες, σκουμπρί, ξερά φασόλια αρακά και μπίρα, αλλά αποτελούν και δομικά συστατικά του γενετικού υλικού των κυττάρων. Συνεπώς απελευθερώνονται στην κυκλοφορία είτε μέσω της πέψης τροφών είτε λόγω της φυσιολογικής (ή μη) διαδικασίας καταστροφής και ανανέωσης των κυττάρων του σώματος.

Το ουρικό οξύ μέσω της κυκλοφορίας του αίματος οδηγείται στα νεφρά, όπου φιλτράρεται και στη συνέχεια αποβάλλεται με τα ούρα. Όταν ο οργανισμός παράγει υπερβολική ποσότητα ουρικού οξέος ή δεν μπορεί να αποβάλλει την πλεονάζουσα ποσότητα, τότε τα επίπεδά του στο αίμα αυξάνονται πέρα από το φυσιολογικό. Αυτή η παθολογική κατάσταση της συσσώρευσης ουρικού οξέος στο αίμα ονομάζεται υπερουριχαιμία, είναι αρκετά συχνή στο γενικό πληθυσμό και μπορεί να προκαλέσει πέτρες στους νεφρούς, νεφροπάθεια και ουρική αρθρίτιδα. Η ουρική αρθρίτιδα χαρακτηρίζεται από την εναπόθεση αλάτων υπό μορφή κρυστάλλων ουρικού οξέος στις αρθρώσεις, με επακόλουθο τη φλεγμονή, το οίδημα και τον έντονο πόνο. Συνήθως προσβάλλει το μεγάλο δάχτυλο των ποδιών, εξού και η ονομασία «ποδάγρα» με την οποία είναι περισσότερο γνωστή αυτή η μορφή αρθρίτιδας.

Η αυξημένη συγκέντρωση του ουρικού οξέος στο αίμα οφείλεται στην αυξημένη παραγωγή του ή/και στη μειωμένη απέκκρισή του από τον οργανισμό. Οι συνηθέστερες αιτίες υπερουριχαιμίας περιλαμβάνουν διατροφικούς παράγοντες (π.χ. διατροφή πλούσια σε πουρίνες, αυξημένη κατανάλωση αλκοόλ), κληρονομικούς παράγοντες, φαρμακευτικές και θεραπευτικές αγωγές (π.χ. λήψη διουρητικών φαρμάκων, ανοσοκατασταλτικών, νιασίνης, χημειοθεραπείες κα.) και τέλος, διάφορα νοσήματα και διαταραχές (όπως νεφρική δυσλειτουργία, κάποια είδη καρκίνου, ψωρίαση, παχυσαρκία, αιμολυτική αναιμία, υποθυρεοειδισμό κα.)

Αντίθετα, χαμηλές τιμές της συγκέντρωσης του ουρικού οξέος στο αίμα ανευρίσκονται σπανιότερα και γενικά δεν συνιστούν λόγο ανησυχίας, εκτός από τις περιπτώσεις που αποτελούν σύμπτωμα κάποιου σοβαρού υποκείμενου νοσήματος.

 

Βαθμολόγησε το άρθρο

You may also like...