«Τηλεφωνικά» συμπεράσματα

Η Μαρία. Ψυχή ατίθαση, ευαίσθητη και άγρια μαζί. Πώς με θυμήθηκε προχθές, ούτε που ξέρω. Κι εγώ την ξέχασα, είναι η αλήθεια. Μα να που με θυμήθηκε – κι επάνω στην κουβέντα είπε πράγματα σπουδαία. Μιλήσαμε κάποια λεπτά και στο τέλος συμφωνήσαμε:


τα βουνά είναι για να τα ξεπερνάς. Κι όταν γυρνάς μετά και τα κοιτάς, να βλέπεις μπροστά, πόσο ασήμαντα και αστεία είναι τα μικρά χωμάτινα λοφάκια που – όπως πιστεύουμε συνήθως – μας εμποδίζουν από το να καταφέρουμε αυτά που ποθούμε.

Τελικά όλα έχουν το σκοπό τους, καταλήξαμε. Κι από τα λάθη και τον πόνο αξίζει να βγάζεις μόνο την ουσία και να σου μένει για μια ζωή.

Υ.Γ.: Κλείνοντας το τηλέφωνο συνειδητοποίησα πόσο πλανεμένος ήμουν τόσα χρόνια. Καθώς πάντοτε συνήθιζα ν’ ακούω και να εμψυχώνω με λόγια πράξεις, ίσως και με ανόητες συμβουλές, τελικά ΕΓΩ είμαι αυτός που έχει πιο πολύ ανάγκη τους άλλους και όχι αυτοί εμένα… 🙂

Τα βουνά είναι για να τα ξεπερνάς
Βαθμολόγησε το άρθρο

You may also like...