Η αγάπη στο τέλος νικά

Πάνω στη γη, κάτω απ’ τ’ αστέρια
όλοι γεννιόμαστε αδέρφια.
Σαν μετανάστες, σαν παιδάκια
ζούμε κλεισμένοι σε δωμάτια.

Φυλακισμένοι μες στο χρόνο,
ξεχασμένοι εδώ στο δρόμο,
Το χέρι ποιος θα μας το πιάσει;
Ποιος θα βρεθεί να μας φωνάξει;

Η φυλακή δεν είναι αληθινή
Ψυχή μου

Δε σε ξεχνώ
Σου τραγουδώ

Η αγάπη στο τέλος νικά

Βαθμολόγησε το άρθρο

You may also like...