Αφήστε τα… διαδικτυακά μίση!

Καλώς ή κακώς έχω λογαριασμό στο Facebook. Βρε αδερφέ, θέλω κι εγώ πού και πού να παίζω τα παιχνιδάκια του, να ρίχνω καμιά ατάκα, να χαζεύω τα videoclips που «ανεβάζουν» οι φίλοι μου! Με βοηθάνε να χαλαρώσω όταν γυρίζω το βράδυ από τη δουλειά και βαριέμαι ακόμα και να σκεφτώ το οτιδήποτε!
Πέρα από τα καλούδια που σε κάνουν να το ψαχουλεύεις με ενθουσιασμό κάποιες φορές, υπάρχουν και άλλα πράγματα που καμιά φορά σε εκνευρίζουν. Τις περισσότερες φορές δεν έχει να κάνει με το Facebook αυτό καθαυτό, αλλά με τους ανθρώπους που το χρησιμοποιούν. Εμένα τελευταία με ενοχλεί να βλέπω φίλες και φίλους μου ή παντελώς άγνωστους σε μένα, να γίνονται κάθε μέρα μέλη σε ένα νέο group, που φέρει τίτλο όπως: «Είσαι και πολύ μ@λάκας τελικά!«, «Σιγά μη σου δώσω σημασία, βλ@μμένη«, «Όλοι οι άντρες είναι γουρούνια«, «Είστε όλες γαιδάρες!» και τόσα άλλα σχετικά και παραπλήσια. Ξέρετε εσείς, αν είστε στο Facebook τα έχετε σίγουρα βρει μπροστά σας και -πολύ πιθανόν- είστε ήδη μέλη σε ένα ή σε πολλά από αυτά!

Λοιπόν, παιδιά, ψυχραιμία! Όλοι έχουμε πληγωθεί, άλλος πιο πολύ, άλλος λιγότερο, αλλά ο έρωτας είναι κάτι τόσο ξεχωριστό και ιδιαίτερο ανάμεσα σε δύο ανθρώπους, που είναι κρίμα να ξεφτιλίζουμε τις ανθρώπινες σχέσεις και να ισοπεδώνουμε το καθετί, επειδή ζήσαμε κάποιες δύσκολες στιγμές ή επειδή μας έχουν μείνει απωθημένα. Το ότι κάποιος/α δεν υπήρξε εντάξει απέναντί σου, σημαίνει πολύ απλά πως δε σου άξιζε, άνθρωπέ μου. Ξεπέρασέ τον και πήγαινε παραπέρα. Όσο κοιτάς πίσω δε βλέπεις πού πηγαίνεις – άρα, θα ξανατρακάρεις (βασική αρχή της οδήγησης…).

ΕΛΕΟΣ -το λέω και το φωνάζω!- με τις βαρύγδουπες δηλώσεις μετά τυμπανοκρουσιών, του στιλ «Δεν ξανασχολούμαι μαζί σου!«, νισάφι πια, φτάνειιιιι!!!!! Και το αστείο είναι ότι, αν δεις τι γράφουν μέσα σε αυτά τα groups, όλοι και όλες ασχολούνται με αυτό το οποίο θεωρούν ανάξιο για να ασχοληθούν μαζί του!

Εεεεεεεεεεεε υποκριτούλια! Για just a moment, πλιζ! Χαλαρώστε και ζήστε ό,τι καλύτερο μπορείτε από τις ημέρες που έρχονται η μια μετά την άλλη. Κάπως ωμά τα είπε κάποτε ο Νικόλας ο Άσιμος, κι είχε απόλυτο δίκιο (ο… μπαγάσας!). Παραλείπω εδώ τους στίχους που προηγούνται στο τραγούδι, καθώς η γλώσσα του Νικόλα είναι λίγο shocking – αν και πιστεύω ότι δεν υπάρχει χυδαία γλώσσα, μόνο άνθρωποι χυδαίοι… Τέλος πάντων, με λίγο googling τα βρίσκετε εσείς, δε σας φοβάμαι 😛 :

Δεν χρειάζεται τόσο πια το μένος
Καταργείστε τα τους ρόλους και το γένος

Κι αν ο έρωτας ελεύθερα κυλάει
Δεν χρειάζεται κανείς να κυβερνάει.

ΖΗΣΕ ΤΟ κι άσε τις αναλύσεις και τις υστερίες!
.

Βαθμολόγησε το άρθρο

You may also like...